‘s Morgens om 5:30u werden we door Kris, zijn vrouw en hun zoon (en een vriendje) opgepikt en vertrokken we voor een lange rit in de bergen. We gingen het geboortedorp van Kris zijn vrouw bezoeken, waar zij een huis bezitten en er zelfs ook wat bungalows hebben staan. De zuster leeft in het huis en zorgt ook voor de bezoekers.
Na een 2-tal uren rijden, gingen we echt de bergen in en reden een natuurreservaat binnen. Normaal moesten we als “farang” 200 Baht toegang betalen, maar omdat onze begeleiders hier een huis hadden, mochten we gratis binnen 
Het was nog een 40-tal kilometers en we zouden er een uurtje over doen, snel werd duidelijk waarom. Het was soms stijl omhoog en omlaag en met zeer veel bochten. Op sommige plaatsen was de weg ook gedeeltelijk weggespoeld door de overstromingen tijdens het regenseizoen.
Na een uurtje werd het toch ook wel tijd dat we er waren, want wagenziekte kwam toch stilletjes aan de kop opsteken. Maar zoals eerder gezegd, waren we er dan ook. We reden een klein dorpje binnen en hier moesten we zijn. Aan de overkant tegen een bergflank lag het huis waar we naartoe moesten.
We kregen een korte rondleiding op het terrein en ook werden opdrachten gegeven aan de bewoners voor het verder uitbouwen van het resort.
Daarna wat gegeten en dan op weg naar de tweede bestemming. Normaal zouden we achterop zitten op een motor en zo naar de bezienswaardigheid rijden, maar we zouden dan toch met een 4×4 rijden, wij al blij Tot de 4×4 te voorschijn kwam, het was dus een pick-up en we mochten in de laadruimte plaats nemen. Zoals gebruikelijk in Thailand ging dan ook heel de familie mee op uitstap, Wij (Heidi en Koen), Kris met zijn vrouwtje, zoon en vriend, zus en man (de gidsen) aan het stuur, moeder en nog iemand mee vooraan en nog wat kinderen mee vanachter in de laadbak. Nog wat eten en drinken opgeladen en we konden vertrekken.
Eerst gewone wegen, geen probleem, maar al snel hield het asfalt op en werden het zandwegen met grote greppels en putten. En botsten wij al snel heen en weer achterin, uiteindelijk zou dit meer dan 7 kilometer zo zijn, met af en toe een heel klein stukje verharde weg. Plezier verzekerd Je moet er wat voor overhebben om wat te zien. Na een uurtje of zo lang leek het toch, hadden we ons doel bereikt, een waterval. Recent zijn ze hier wel begonnen met electriciteitswinning te doen aan de waterval en werd er aan de faciliteiten hiervoor gebouwd. Een huisje werd bijna voor de waterval gezet, maar toch niet helemaal. Eens aan de waterval aangekomen werd er door de Thaise familie volop van het water genoten en werd een wortel van een boom als liaan gebruikt. Waterpret verzekerd, al was het water berekoud daar.
Na wat eten en drinken de terugweg, weer hotsen en botsen
Dan was het tijd om wat te eten wat dacht je
Daarna naar de andere bezienswaardigheid. Weer hield snel het asfalt op, maar deze keer gelukkig niet zo ver meer rijden. Na nog een stuk te voet gedaan te hebben, kwamen we aan de grotten waar we moesten zijn. Vroeger waren deze meer bezocht door toeristen maar nu komen er zo goed als geen toeristen meer. Behalve wij Het enige nadeel was dat de zaklantaarns die wij bijhadden niet krachtig genoeg waren om de grot goed te bezien en er was verder geen verlichting, het moet anders wel de moeite zijn
Na nog een gezellige babbel in het huis, zat de dag erop en konden we aan de terugweg beginnen. Al bij al een aangename dag en een dag die we niet snel zullen vergeten.
