Vind ik leuk:

Het is in tussentijd al een week geleden dat we een bezoek gebracht hebben aan Elephant’s World.  We hadden de voorbije jaren al enkele plaatsen met olifanten bezocht, eerst met Best Tours een gewoon olifantenkamp waar ze de olifanten van alle trukjes laten doen, nadien Elephant Conservation Center waar ze de olifanten al op een heel andere manier behandelen en als laatste Elephant Nature Park waar de olifanten bijna volledig vrij mogen rondlopen.  Elephant Nature Park is in België en Nederland beter bekend door Antoinette van de Water en haar project “Bring The Elephant Home”.

Michiel van BKK Tours had me gezegd dat ik eens een bezoek moest brengen aan Elephant’s World.  Dus wij even per mail contact gezocht met Agnes, een Nederlandse die zich als vrijwilliger inzet voor deze organisatie.  Evelien van Oriental Kwai Resort had ons al verwittigd dat Agnes haar passie voor olifanten (en het project) heel aanstekelijk werkte, en dit bleek nadien ook zo te zijn.

Wij per Songthaew naar  Elephant’s World, wat een ritje van een half uur betekende.  Daar aangekomen maakten we al snel kennis met Agnes en Jackie.  Jackie bleek een vrijwilligster (en vriendin van Agnes) die voor 1 maand kwam helpen.  Er was ook 1 andere bezoeker en er werd ons onder het genot van een kop koffie/thee of een glas water (wat er eerst niet was en nadien wel ) de werking van het project uitgelegd.

Het bleek dat we vandaag geluk hadden want ze verwachten een speciale gast vandaag, Carol Buckley, zij is een soort Olifantenfluisteraar, maar toch niet echt.  Zoals iedereen weet, worden de kleine olifanten in Thailand soms op brutale wijze mentaal gebroken om hen te laten luisteren en hen af te richten.  Maar ze kennen ook geen andere manier om dit te doen.  Dat kwam Carol dus vandaag doen.  Carol reist heel de wereld rond en bezoekt allerlei olifantenreservaten om de mahouts te leren om de olifanten op een andere manier te leren luisteren.  Dit meer door een manier van beloning in plaats van een strafmethode.  De olifant wordt beloond wanneer hij iets goeds doet en niet gestraft wanneer hij iets verkeerd doet.  Er was een jonge mannetjesolifant (John) die wat moeilijk in omgang begon te worden.  Speciaal voor hem (en voor Carol) was er een soort van kraal gebouwd, waarin John plaats moest nemen.  Hij had hier ruimte om te lopen en Carol had een lange stok met aan het uiteinde een doek aan gebonden, dit was het “target”.  Als John het target aanraakte met zijn voet of hoofd, kreeg John een beloning.  John kreeg vandaag zijn eerste les, de les zou een kwartiertje duren en hoewel John een paar keer een ontsnappingsroute gezocht had, zag je inderdaad na een kwartier dat hij rustiger werd en bepaalde opdrachten begon uit te voeren.  Na het kwartiertje oefenen werd John nog eens extra beloond, hij mocht een bad gaan nemen in de rivier.  Als John iets leuk vond, was het wel om in de rivier te spelen.

Voor de les van John hadden we al een hele rondleiding gekregen in het reservaat en werd ons verteld welke toekomstplannen ze nog hadden.  Elephant’s World bestaat nog maar 3 jaar en het is zeker nog geen geoliede machine, wat zeker zijn charmes heeft.  Ze proberen om wat meer publiciteit te krijgen en zijn ook begonnen om wat meer reclame te maken in de guesthouses en de hotels van Kanchanaburi.  Want bezoekers betekent inkomsten, waar ze dan weer eten voor de olifanten kunnen mee betalen.  Het is zeker niet hun bedoeling om het zo ver te brengen dat ze er geld mee gaan verdienen, maar betalende gasten betekent meer inkomsten om de reeds aanwezige olifanten eten te geven en om nieuwe olifanten vrij te kopen van eigenaars die hen slecht behandelen.

Nog even iets over Jackie vermelden.  Jackie is een heel enthousiaste vrijwilligster en toen we hoorden wat haar leeftijd was, wilden we het bijna niet geloven.  Ze was 82 jaar oud, reisde helemaal op zichzelf regelmatig naar Thailand en was vol met energie.  Jackie vond het een vorm van “vrij” zijn en dat het voornamelijk in je hoofd zat dat je jezelf nog in staat moest achten om het nog allemaal te doen.

En Agnes, ja haar passie voor de olifanten en het project werken inderdaad heel aanstekelijk.  Agnes en haar man, zijn in april 2009 met het project in aanraking gekomen, omdat zij toen een olifant langs de kant van de weg hadden zien staan en dat hij in heel slechte staat was.  Zij hebben toen de olifant te eten gegeven en hem verzorgd en hebben toen voor hem een oplossing gezocht en zijn toen bij Samart terechtgekomen.  Hij is een dierenarts die gespecialiseerd is in olifanten en had enkele jaren voordien Elephant’s World opgericht.

Agnes en haar man zijn dan verhuisd naar Thailand en werken nu als vrijwilliger voor Elephant’s World.  De man van Agnes is terminaal ziek en houdt zich voornamelijk met de administratie bezig.

In ieder geval, mocht je in Kanchanaburi komen, bezoek dan zeker even Elephant’s World, je zal er zeker geen spijt van krijgen.

Voor meer info: http://www.elephantsworld.net