Business

Het is gelukt! We hebben onze upgrade te pakken. We zitten momenteel in de business lounge van de Emirates. Te genieten van de lekkere gerechten zodat we dadelijk in de vlieger direct kunnen gaan slapen. Dan zien we ook eens de bovenste verdieping van de A380 ūüėČ

Advertenties

Einde

Terwijl ik hier op het terras van een Starbucks met zicht op zee van een drankje geniet, is het tijd om onze reis nog eens te overlopen.

We hebben heel de tijd prachtig weer gehad, 35 graden gemiddeld met de laatste weken een gevoelstemperatuur van rond de 40. Dat zal dus wel weer even wennen worden in Belgie. Over de laatste twee bestemmingen hebben we niet veel gepost, alhoewel we nog een leuke fietstocht in het donker gedaan hebben in Bangkok, maar ach het is er niet van gekomen, het is voor ons vakantie hè. Even geen deadlines.

Zij die ons de komende weken te zien krijgen, zullen de verhalen wel te horen krijgen, willen of niet.

Ook deze Thailandreis was het weer volop genieten. En ook deze was weer te kort. Maar toch zal het nu bijna een jaar wachten worden op de volgende, daar zijn we nog van gedachte veranderd.

Wel zal het plannen van de volgende reis wel stilletjes aan gaan beginnen.

Nu straks nog even een upgrade naar bussinessclass proberen te krijgen met onze frequent flyer punten. Zou wel leuk zijn op de vlucht met die grote A380.

Onze bagage nog proberen bij te vullen tot de 40 kilo per persoon. In Dubai genieten van de lounge.

En dan terug de koude in en terug aan het werk ūüė¶

Foto uitstap

Er is een Engelstalig fotografie forum over Thailand dat ik een beetje volg, gezien mijn amateuristische kennis van fotografie en de onuitgesproken link met Thailand :-), nl. www.photographythailand.com.

1 of 2 keer per jaar organiseren zij een foto-uitstap en toevallig kon deze wel eens in onze planning passen, enkel moesten we dan wel tijdig vertrekken uit Kanchanaburi, want er werd afgesproken om 14 uur in het oude centrum van Bangkok. ¬†We vertrokken dus om 9 uur en kwamen rond half twaalf aan in ons hotel in Bangkok (Novotel Ploenchit, hierover later misschien meer). ¬†Na een snelle incheck en even in onze kamer geweest te zijn, vertrokken we rond 13 uur naar de afgesproken plaats, Wat Suthat. ¬†Wat Suthat bleek 1 van de belangrijkste tempels te zijn in Bangkok, maar ondanks onze vele bezoeken aan Bangkok, hadden we deze tempel nog nooit bezocht. ¬†Deze uitstap was dus ook een mooie gelegenheid om deze tempel eindelijk eens te bezoeken. ¬†Aangezien het verkeer in Bangkok niet zo druk bleek te zijn, misschien omdat het zaterdag was, besloten we om het traject met een metertaxi af te leggen. ¬†Al snel werd weeral duidelijk waarom we eigenlijk niet veel taxi’s nemen in Bangkok. ¬†De eerste 3 taxi’s die we lieten stoppen, vroegen allemaal een vast bedrag (200 Baht, het was alsof ze het afgesproken hadden) en weigerden om hun meter te gebruiken. ¬†De 4de gelukkig wel, die nemen we dus.

Een kwartier later, en met op de teller 80 Baht, kwamen we aan op de afgesproken plek.  Aangezien deze taxichauffeur wel zijn meter wilde gebruiken, kreeg hij er nog een tip van 20 Baht bovenop en waren we nog maar de helft van het bedrag kwijt van wat de andere chauffeurs vroegen.

Nu was het kwart na 1 en waren we dus nog veel te vroeg op de afgesproken plaats. ¬†Toen zijn we even wat rondgewandeld op het plein voor de tempel en in de omliggende straten waren heel veel winkels waar je Boeddha’s in alle soorten en maten kon kopen. ¬†Leuk om al wat foto’s te maken.

Rond halftwee zijn we dan op de afgesproken plaats gaan wachten op de rest.  Snel werden we vergezeld door Mark Schultz, hij is de organisator van de uitstap en ook de beheerder van het forum.  Mark is ene beroepsfotograaf en woont in Bangkok en is eigenlijk een beetje aan het rentenieren in Bangkok.  Hij was rond de 40 en had het dus al mooi voor elkaar.  Hij aanvaarde nu nog 1 of 2 opdrachten per maand, als het genoeg opbracht en niet te ver weg was, meer had hij niet nodig.  Het was goedkoop wonen in Thailand en hij was vrijgezel.  Daarna sijpelden de anderen ook 1 voor 1 binnen.

Daarna begon de uitstap pas echt, eerst een toegangskaartje van 20 Baht gekocht en dan naar binnen, daar stelden iedereen zich voor en dan begonnen die allemaal naamkaartjes uit te delen.  Bleken de helft van de deelnemers allemaal beroepsfotografen te zijn.  Allemaal een navenante camera en lenzen bij en een statief die de helft van mijn bagagelimiet zou bedragen.  De meesten bleken dus ook in Thailand te wonen en moesten er dus ook niet mee op de vlieger.

Dan voel je je dus ineens heel klein h√©! ¬†Ik met mijn instapmoddeltje van een DSLR-camera (Nikon D3100) met 1 enkele lens. ¬†Amper de naam amateurfotograaf waardig. ¬†Het was een beetje vergelijkbaar met de olifant op Elephant’s World die op een gegeven moment bijna een 5de been had en als je daar het vergelijk mee begint te maken ūüôā

Maar goed, we kregen dus een opdracht mee voor de uitstap en moesten ons inbeelden dat we fotograaf waren voor National Geographic en we een reportage voor hen moesten maken over deze tempel.  Er werden nog wat bijkomende details gegeven die ik jullie wil besparen, maar hop weg waren we.

Ik samen met Heidi op pad door de tempel en een beetje ons aan de opdracht proberen te houden. ¬†De tempel was zeker de moeite waard en er waren prachtige foto’s te maken, maar na 1,5 uur waren we toch wel ongeveer rond. ¬†Het eindschot van de opdracht zou pas een uur later gebeuren en om nu nog een uur rond te lopen en te wachten, daar was het nu toch wel wat te warm voor. ¬†Dus hebben wij ons maar verontschuldigd en zijn maar naar het hotel teruggekeerd, weer dezelfde miserie om een taxi te vinden, maar uiteindelijk was ook dat weer gelukt.

Daarna zagen we op het forum de foto’s verschijnen en moesten we eigenlijk voor onszelf uitmaken, dat niet enkel het materiaal telt, maar ook hoe je het gebruikt ūüôā

Stilletjes aan begonnen we de moed te verzamelen om ook onze foto’s toe te voegen en bepaalde foto’s werden goed onthaald, zelfs door de beroepsfotografen.

Dus achteraf gezien was het toch een leerrijke ervaring en misschien brengt het toch wel bepaalde contacten met zich mee, die we later nog kunnen gebruiken.

Hier is de link naar de fotogalerij van de geposte foto’s van die dag, de foto’s van Thaifreak zijn de onze:¬†http://www.photographythailand.com/Forum/index.php?action=gallery;cat=10

Later zal ik nog wat meer foto’s posten hier.

Elephant’s World (Kanchanaburi)

Het is in tussentijd al een week geleden dat we een bezoek gebracht hebben aan Elephant’s World. ¬†We hadden de voorbije jaren al enkele plaatsen met olifanten bezocht, eerst met Best Tours een gewoon olifantenkamp waar ze de olifanten van alle trukjes laten doen, nadien Elephant Conservation Center waar ze de olifanten al op een heel andere manier behandelen en als laatste Elephant Nature Park waar de olifanten bijna volledig vrij mogen rondlopen. ¬†Elephant Nature Park is in Belgi√ę en Nederland beter bekend door Antoinette van de Water en haar project “Bring The Elephant Home”.

Michiel van BKK Tours had me gezegd dat ik eens een bezoek moest brengen aan Elephant’s World. ¬†Dus wij even per mail contact gezocht met Agnes, een Nederlandse die zich als vrijwilliger inzet voor deze organisatie. ¬†Evelien van Oriental Kwai Resort had ons al verwittigd dat Agnes haar passie voor olifanten (en het project) heel aanstekelijk werkte, en dit bleek nadien ook zo te zijn.

Wij per Songthaew naar ¬†Elephant’s World, wat een ritje van een half uur betekende. ¬†Daar aangekomen maakten we al snel kennis met Agnes en Jackie. ¬†Jackie bleek een vrijwilligster (en vriendin van Agnes) die voor 1 maand kwam helpen. ¬†Er was ook 1 andere bezoeker en er werd ons onder het genot van een kop koffie/thee of een glas water (wat er eerst niet was en nadien wel ūüôā ) de werking van het project uitgelegd.

Het bleek dat we vandaag geluk hadden want ze verwachten een speciale gast vandaag, Carol Buckley, zij is een soort Olifantenfluisteraar, maar toch niet echt. ¬†Zoals iedereen weet, worden de kleine olifanten in Thailand soms op brutale wijze mentaal gebroken om hen te laten luisteren en hen af te richten. ¬†Maar ze kennen ook geen andere manier om dit te doen. ¬†Dat kwam Carol dus vandaag doen. ¬†Carol reist heel de wereld rond en bezoekt allerlei olifantenreservaten om de mahouts te leren om de olifanten op een andere manier te leren luisteren. ¬†Dit meer door een manier van beloning in plaats van een strafmethode. ¬†De olifant wordt beloond wanneer hij iets goeds doet en niet gestraft wanneer hij iets verkeerd doet. ¬†Er was een jonge mannetjesolifant (John) die wat moeilijk in omgang begon te worden. ¬†Speciaal voor hem (en voor Carol) was er een soort van kraal gebouwd, waarin John plaats moest nemen. ¬†Hij had hier ruimte om te lopen en Carol had een lange stok met aan het uiteinde een doek aan gebonden, dit was het “target”. ¬†Als John het target aanraakte met zijn voet of hoofd, kreeg John een beloning. ¬†John kreeg vandaag zijn eerste les, de les zou een kwartiertje duren en hoewel John een paar keer een ontsnappingsroute gezocht had, zag je inderdaad na een kwartier dat hij rustiger werd en bepaalde opdrachten begon uit te voeren. ¬†Na het kwartiertje oefenen werd John nog eens extra beloond, hij mocht een bad gaan nemen in de rivier. ¬†Als John iets leuk vond, was het wel om in de rivier te spelen.

Voor de les van John hadden we al een hele rondleiding gekregen in het reservaat en werd ons verteld welke toekomstplannen ze nog hadden. ¬†Elephant’s World bestaat nog maar 3 jaar en het is zeker nog geen geoliede machine, wat zeker zijn charmes heeft. ¬†Ze proberen om wat meer publiciteit te krijgen en zijn ook begonnen om wat meer reclame te maken in de guesthouses en de hotels van Kanchanaburi. ¬†Want bezoekers betekent inkomsten, waar ze dan weer eten voor de olifanten kunnen mee betalen. ¬†Het is zeker niet hun bedoeling om het zo ver te brengen dat ze er geld mee gaan verdienen, maar betalende gasten betekent meer inkomsten om de reeds aanwezige olifanten eten te geven en om nieuwe olifanten vrij te kopen van eigenaars die hen slecht behandelen.

Nog even iets over Jackie vermelden. ¬†Jackie is een heel enthousiaste vrijwilligster en toen we hoorden wat haar leeftijd was, wilden we het bijna niet geloven. ¬†Ze was 82 jaar oud, reisde helemaal op zichzelf regelmatig naar Thailand en was vol met energie. ¬†Jackie vond het een vorm van “vrij” zijn en dat het voornamelijk in je hoofd zat dat je jezelf nog in staat moest achten om het nog allemaal te doen.

En Agnes, ja haar passie voor de olifanten en het project werken inderdaad heel aanstekelijk. ¬†Agnes en haar man, zijn in april 2009 met het project in aanraking gekomen, omdat zij toen een olifant langs de kant van de weg hadden zien staan en dat hij in heel slechte staat was. ¬†Zij hebben toen de olifant te eten gegeven en hem verzorgd en hebben toen voor hem een oplossing gezocht en zijn toen bij Samart terechtgekomen. ¬†Hij is een dierenarts die gespecialiseerd is in olifanten en had enkele jaren voordien Elephant’s World opgericht.

Agnes en haar man zijn dan verhuisd naar Thailand en werken nu als vrijwilliger voor Elephant’s World. ¬†De man van Agnes is terminaal ziek en houdt zich voornamelijk met de administratie bezig.

In ieder geval, mocht je in Kanchanaburi komen, bezoek dan zeker even Elephant’s World, je zal er zeker geen spijt van krijgen.

Voor meer info: http://www.elephantsworld.net

Laatste dagen Chiang Mai

We lopen een beetje achter met onze verslagen, want ons verblijf in Kanchanaburi zit er ook weeral bijna op.  Maar hier alsnog een korte samenvatting van onze laatste activiteiten in Chiang Mai.

Het fietsen was ons zo bevallen dat we zondag nogmaals de fiets hebben genomen om op zoek te gaan naar een eerder bezochte tempel, namelijk de zilveren tempel. ¬†Na een beetje te hebben rondgereden zagen we aan de ingang van een straat iets dat ons vertelde dat daar de zilveren tempel was,… en inderdaad, maar blijkbaar een andere dan diegene die we vorige keer hebben bezocht. ¬†Een beetje op dit terrein rondgelopen,… er waren echt mooie zilveren muurdecoraties, eveneens stond er hier een groot zilveren beeld van een monnik (helaas ze waren dit aan het restaureren en het lukte me echt niet om de ladder en de stelling van de foto te halen, dus hier zal er nog een beetje moeten gefotoshopped worden).

Maar aangezien dit niet degene was waar we naar op zoek waren zijn we dan maar verder gefietst en ja hoor,… hoe dat Koen het altijd doet ik weet het niet ,maar we waren weer op de juiste plaats. ¬†Na de vorige tempel gezien te hebben viel deze tempel een beetje tegen, ik kan mij niet herinneren dat die nog helemaal niet af was, maar nu viel me dat onmiddellijk op. ¬†Waarschijnlijk doordat we vorige keer zijn moeten gaan lopen van de regen is ons dit niet opgevallen.

Het was dus zondag, en in Chiang Mai betekent dit avondmarkt,  we hadden van keer echt uitgeteld dat we hier zeker zouden zijn, want de markt was ons echt meegevallen, maar er was niet veel veranderd tov vorige keer, hoe kan het ook anders in 3 maanden.  Veel gesnoept en gegeten en voor de rest vooral onze ogen de kost gegeven.  Omdat de markt vlak voor het hotel ligt hadden we besloten om ze in 2 keer te doen, met een pauze ertussen.  We zijn rond 6 uur vertrokken, hebben een pauze genomen van een half uurtje en rond 10 uur hebben we het voor bekeken gehouden, niet dat we alles al hadden gezien, maar we werden een beetje moe.  En maandag volgde er nog een uitstap waarvoor we best wel wakker konden zijn.

Maandag hebben we namelijk een dagje kookcursus gevolgd. ¬†’s morgens werden we opgehaald aan ons hotel door een oude Volkswagen bus, dit was al een belevenis op zich. ¬†De kok van dienst was h√©√©l aangenaam en haar engels was gewoon perfect waardoor het een h√©√©l aangename dag geworden is. De mensen die mij kennen weten dat koken nu niet mijn favoriete bezigheid is, maar op deze manier zou ik elke dag wel koken. We gaan padthai maken, daarvoor is nodig …. en ja hoor al die ingredi√ęnten liggen klaar in de juiste hoeveelheid, het enige wat je nog moet doen is ze in de juiste “vorm” snijden. ¬† Voor elk gerecht werd het eerst voorgedaan hoe en in welke volgorde de ingredi√ęnten moesten gebruikt worden en dan konden we zelf aan de slag. ¬†Het leukste van deze kooklessen is steeds dat die afwas altijd naar achteren verdwijnt en dat die proper terug op je werktafel verschijnt, … waarom lukt dat thuis zo niet ūüôā

Maar het was niet alleen een kookdag, ook een eetdag natuurlijk, want alles wat je maakt moet ook worden opgegeten. ¬†Toegegeven, het voorlaatste gerechtje was er teveel aan. ¬†Je vraagt je nu misschien af waarom het voorlaatste wel en het laatste niet? ¬†Ik had nl gans de dag uitgekeken naar het laatste gerechtje, dit was namelijk een nagerechtje en dat maak ik dan weer wel heel graag (en eten ook natuurlijk). ¬†We hebben gedurende de dag volgende gerechten gemaakt : padthai , tom yam kung ; rode curry met kip , kip met cashewnoten, loempia met kip en sticky rijst met mango. ¬†’s Avonds hebben we echt niets meer gegeten, wel nog een Starbuckske gedronken, want het was onze laatste dag in de stad en nu duurt het weer wel een paar dagen alvorens we nog eens kunnen genieten van een lekkere caramel machiato.

Dinsdag hebben we onze transfer gehad van Chiang Mai naar Bangkok met Bangkok Airways en dan met de taxi van de luchthaven naar Kanchanaburi, maar deze trip valt in tijd toch altijd een beetje tegen (3 uur), gelukkig weten we naar wat voor aangenaam resort we hier gaan.

Het leven zoals het is in een bergdorpje in het Noorden van Thailand

’s Morgens om 5:30u werden we door Kris, zijn vrouw en hun zoon (en een vriendje) opgepikt en vertrokken we voor een lange rit in de bergen. ¬†We gingen het geboortedorp van Kris zijn vrouw bezoeken, waar zij een huis bezitten en er zelfs ook wat bungalows hebben staan. ¬†De zuster leeft in het huis en zorgt ook voor de bezoekers.

Na een 2-tal uren rijden, gingen we echt de bergen in en reden een natuurreservaat binnen. ¬†Normaal moesten we als “farang” 200 Baht toegang betalen, maar omdat onze begeleiders hier een huis hadden, mochten we gratis binnen ūüôā

Het was nog een 40-tal kilometers en we zouden er een uurtje over doen, snel werd duidelijk waarom.  Het was soms stijl omhoog en omlaag en met zeer veel bochten.  Op sommige plaatsen was de weg ook gedeeltelijk weggespoeld door de overstromingen tijdens het regenseizoen.

Na een uurtje werd het toch ook wel tijd dat we er waren, want wagenziekte kwam toch stilletjes aan de kop opsteken. Maar zoals eerder gezegd, waren we er dan ook.  We reden een klein dorpje binnen en hier moesten we zijn.  Aan de overkant tegen een bergflank lag het huis waar we naartoe moesten.

We kregen een korte rondleiding op het terrein en ook werden opdrachten gegeven aan de bewoners voor het verder uitbouwen van het resort.

Daarna wat gegeten en dan op weg naar de tweede bestemming. ¬†Normaal zouden we achterop zitten op een motor en zo naar de bezienswaardigheid rijden, maar we zouden dan toch met een 4×4 rijden, wij al blij ūüôā ¬†Tot de 4×4 te voorschijn kwam, het was dus een pick-up en we mochten in de laadruimte plaats nemen. ¬†Zoals gebruikelijk in Thailand ging dan ook heel de familie mee op uitstap, Wij (Heidi en Koen), Kris met zijn vrouwtje, zoon en vriend, zus en man (de gidsen) aan het stuur, moeder en nog iemand mee vooraan en nog wat kinderen mee vanachter in de laadbak. ¬†Nog wat eten en drinken opgeladen en we konden vertrekken.

Eerst gewone wegen, geen probleem, maar al snel hield het asfalt op en werden het zandwegen met grote greppels en putten. ¬†En botsten wij al snel heen en weer achterin, uiteindelijk zou dit meer dan 7 kilometer zo zijn, met af en toe een heel klein stukje verharde weg. ¬†Plezier verzekerd ūüôā ¬†Je moet er wat voor overhebben om wat te zien. ¬†Na een uurtje of zo lang leek het toch, hadden we ons doel bereikt, een waterval. ¬†Recent zijn ze hier wel begonnen met electriciteitswinning te doen aan de waterval en werd er aan de faciliteiten hiervoor gebouwd. ¬†Een huisje werd bijna voor de waterval gezet, maar toch niet helemaal. ¬†Eens aan de waterval aangekomen werd er door de Thaise familie volop van het water genoten en werd een wortel van een boom als liaan gebruikt. ¬†Waterpret verzekerd, al was het water berekoud daar.

Na wat eten en drinken de terugweg, weer hotsen en botsen ūüôā

Dan was het tijd om wat te eten wat dacht je ūüôā

Daarna naar de andere bezienswaardigheid. ¬†Weer hield snel het asfalt op, maar deze keer gelukkig niet zo ver meer rijden. ¬†Na nog een stuk te voet gedaan te hebben, kwamen we aan de grotten waar we moesten zijn. ¬†Vroeger waren deze meer bezocht door toeristen ¬†maar nu komen er zo goed als geen toeristen meer. ¬†Behalve wij ūüôā ¬†Het enige nadeel was dat de zaklantaarns die wij bijhadden niet krachtig genoeg waren om de grot goed te bezien en er was verder geen verlichting, het moet anders wel de moeite zijn ūüôā

Na nog een gezellige babbel in het huis, zat de dag erop en konden we aan de terugweg beginnen.   Al bij al een aangename dag en een dag die we niet snel zullen vergeten.