Chiang Rai – Een bezoekje aan The Golden Horse Temple en de Unseen bergvolkeren

Deze dag kwam Marc ons al om 6u45 aan het hotel oppikken.  Op onze vraag brachten we eerst een bezoek aan The Golden Horse Temple.  Deze tempel werd onder andere beroemd door de film “Buddha’s Lost Children”.  Deze hadden wij als Thailandliefhebbers natuurlijk ook gezien en was ons bijgebleven.

Aangekomen aan de tempel bleek het al snel geen gewone tempel te zijn en er waren wat eigenaardigheden.  Er stonden miniatuurfiguurtjes opgesteld van soldaten en dergelijke.  Verder werd natuurlijk het thema van het paard verder uitgewerkt alsook het Thaiboksen of Muay Thai, want de hoofdmonnik was een oud-kampioen in deze vechtsport en leert de kinderen/monniken in de tempel dit ook aan.  Het is altijd moeilijk inschatten wanneer de monniken terug komen van hun ronde.  Na een uur wachten kwam de eerste monnik te voorschijn, maar dit bleek slechts een opwarming te zijn om de aanwezigen in een nog gullere bui te brengen, wat ook bleek te helpen, want tijdens het bidden werden er door de aanwezigen nog meer offergaven gekocht.  Na nog een half uur werd er nogmaals op de gong geslagen en dit was het sein aan de andere monniken om hun opwachting te maken.  De monniken kwamen per paard het terrein op en de aanwezigen stonden in een rij om hun offergaven te doen.  Aan de andere kant van het paard stonden er helpers om de gaven over te nemen en in grote manden te leggen.  Toen alle monniken gepasseerd waren, maakten deze een rondje om opnieuw de overgebleven offergaven op te halen.
Het was de moeite om het unieke van het bedelen per paard eens mee te maken, maar al bij al bleven we toch een beetje met een dubbel gevoel zitten.  Marc gaf ook aan om in de toekomst dit eerder in 1 van de bergdorpen die ze aandoen te bezichtigen dan in de tempel zelf.  Dit zal ook volgens ons een mooiere omkadering geven.

DSC_0743

Daarna reden we verder de bergen in en op een gegeven moment verlieten we ook het laatste toeristische pad en vanaf dat ogenblik tot het einde van de dag zijn we geen andere toeristen meer tegengekomen.

Onderweg brachten we nog een bezoek aan de theeplantages van Chouifung, ook dit was weer bekend geraakt door een film, dit keer wel een Thaise.

Dieper en dieper trokken we de bergen in en kwamen we heel dicht tegen de grens van Birma (of Myanmar moet ik eigenlijk zeggen zeker).  Eerst nog een halte maken aan een restaurantje langs de weg dat Pao (Chinese dumplings) verkocht.  Je kan het eigenlijk vergelijken met grote dim-sums, gevuld met ofwel zwarte bonen (niet voor mij), gehakt (zeer lekker) of geroosterd varkensvlees (deze waren op).  De Pao worden ook gestoomd en we hebben er enkele opgegeten en nadien ook nog enkele meegenomen (voor later :-)), zo lekker waren ze.  En ze hadden er goed te doen, ook al zaten ze ver afgelegen van de bewoonde wereld, werden er grote aantallen afgehaald.  We konden ze geen ongelijk geven.  Mocht het voor ons haalbaar zijn, we zouden er ook een paar keer per week naar toe gaan.  Marc had er ook enkele voor kennissen van hem in de bergen meegenomen, ook zij waren er verzot op :-).  En voor de prijs moest je het ook niet laten.

IMG_0883

Nadien weer verder de bergen in, op den duur had je het idee dat je aan het einde van de wereld zou komen en eraf zou vallen :-).
Nog een laatste noodstop, want hierna kwamen er geen restaurants meer voor.
Deze keer een noodle-restaurantje.  Weer een goede vondst van Marc, want hier maakte ze zelf de noodles en nadien maakten ze er een heerlijke soep mee.  Het enige probleem was, we waren “im” of we zaten gewoon vol.  Er kon geen eten meer bij.  Later op onze reis zouden we nog enkele keren dat gevoel tegenkomen :-).

IMG_0885

Nog verder reden we de bergen in en een klein uurtje later kwamen we aan een bergdorpje.  Het eerste bergdorp werd nog bewoond door Thai en Marc overnacht hier soms om niet steeds over en weer naar Chiang Rai te moeten rijden en zo de omgeving per fiets nog beter te kunnen verkennen.  Hier geen Seven-eleven, enkel een klein dorpswinkeltje en geen restaurants.  Hier nog stenen huizen.

De volgende 2 bergdorpen die we bezochten werden voornamelijk bewoond door Akha en hier kwam al een geluk ook een beetje beweging in en er kwam af en toe al een stenen huisje.  Schotelantennes waren ook voorradig, maar het is en bleef een authentiek bergvolk, maar dan niet uit de boekjes.  Terwijl we door de bergdorpen wandelden, werden we overal zeer vriendelijk onthaald en begroet.

DSC_0803 DSC_0828 DSC_0819 DSC_0835 DSC_0856 DSC_0843 DSC_0862

Het was weer een unieke ervaring en Marc had ons overtuigd, Chiang Rai is zeker één van de hoogtepunten van Thailand, als het niet het hoogtepunt van Thailand is.  Wij gaan het in ieder geval aan iedereen aanbevelen.

En 1 ding werd ons na dag 3 in Chiang Rai duidelijk, Chiang Rai zal in 2016 ZEKER in onze reisplanning zitten :-).

Advertenties

Chiang Rai – Bezoek aan plattelandsdorp, rijstvelden, Witte tempel, Boonrawd Farm en Chinese tempel

Terwijl we onze laatste dagen hier in Bangkok aan het aftellen zijn, nog even wat mooie herinneringen ophalen. Om 9u kwam Marc ons aan het hotel afhalen om ons weer het mooie en Unseen Chiang Rai te laten zien. Eerste stop was in een plattelandsdorpje, waar je direct 10-tallen jaren terug in de tijd gekatapulteerd werd en waar de tijd precies is blijven stilstaan.  Oude houten huizen werden afgewisseld met af en toe een stenen huis en hier werden de rollen omgekeerd.  Hier werden wij meer bezien dan ondersom, want buitenlanders kwamen hier blijkbaar niet veel.  Wie kwam er nu naar hun huizen kijken?  En overal werd je even vriendelijk begroet. Aan de plaatselijke tempel was er wat meer drukte, want blijkbaar was er een soort van dorpsraad bezig.  De tempel zelf droeg nog zichtbaar de sporen van de aardbeving van mei 2014, want het dorp lag in het episch centrum.  Eigenlijk om zoveel tijd er al over zijn te gaan, was er nog niet veel hersteld.  Wel waren ze een nieuw stuk aan de tempel aan het zetten, maar blijkbaar was er niet echt geld om de tempel zelf te herstellen.  Zowel aan het hoofgebouw als aan de kleine gebouwen ware nog duidelijk tekenen te zien van de aardbeving.  Zelfs het Boeddhabeeld was niet gespaard gebleven en vertoonde op verschillende plaatsen barsten.  Even verderop was er tijdens de aardbeving blijkbaar een huis volledig ingestort.

Landelijk huisje

Landelijk huisje

Na nog wat verder door het dorp gewandeld hebben, kwamen we aan de rijstvelden.  Marc wist de weg en ging ons voor op de smalle paadjes door de rijstvelden.

Landelijk huisje

Landelijk huisje

Wandelen tussen de rijstvelden

Wandelen tussen de rijstvelden

Af en toe moesten we ook onstabiele bruggetjes over.

Bruggetjes tussen de rijstvelden

Bruggetjes tussen de rijstvelden

Echt veel activiteit was er op dat moment in de rijstvelden niet, maar daar zal de dorpsraad in de tempel wel voor iets tussen gezeten hebben.  Maar de vergezichten waren er niet minder mooi om.

Landschap met rijstvelden

Landschap met rijstvelden

In Chiang Rai slaagt men er door irrigatiekanalen en de stuwmeren in de bergen er in om 3 rijstoogsten per jaar te doen.  Nu was men net aan een nieuwe beplanting begonnen.

Rijstplantjes die net gekiemd zijn

Rijstplantjes die net gekiemd zijn

Rijst groeit onder gunstige omstandigheden tot wel 9 cm per dag, dus dit kan er nog niet lang gestaan hebben. Midden in de rijstvelden stond er ook een oven om bakstenen te bakken.  De combinatie van de 2 is niet zo raar als het op het eerste gezicht lijkt.  De pel die de rijstkorrel beschermt en na de oogst verwijderd wordt, wordt namelijk gebruikt als brandmiddel tussen de bakstenen, aangezien deze blijkbaar lang de warmte bewaren en goed blijven smeulen.

Steenbakoven

Steenbakoven

Tijdens onze wandeling kruiste onze weg ook nog die van een koe en een witte buffel die een vrouwtje op een brommer aan het volgen waren.  Al een geluk besliste de witte buffel op het laatste moment om een alternatieve route door het rijstveld te kiezen.

De witte buffel die ons pad kruiste

De witte buffel die ons pad kruiste

Op een ander veld konden we een boer bezig zien die zijn veld aan het klaarmaken was om te zaaien.  En ook wal werd het niet meer met een buffel gedaan, maar machinaal, het bleef hard labeur.

Ook met een machine is het nog hard labeur

Ook met een machine is het nog hard labeur

Na een uurtje door de rijstvelden gewandeld te hebben, kwamen we terug aan de bewoonde wereld.  Daar werd door Marc nog een stop gedaan, bij bevriende mensen, waar we hartelijk in hun woonst werden ontvangen, alles mochten we zien.  Alhoewel het een landelijk huis was, moest het gezegd worden dat het van alles voorzien was en proper werd gehouden. Daarna stond er een bezoek aan een groot Boeddhabeeld op het programma.  Dit was reeds van ver zichtbaar in het landschap.  Tot nog toe was er buiten het Boeddhabeeld niet veel, maar blijkbaar had men ook hier grootse plannen, er zou zelfs een conferentiecentrum komen in de toekomst.

Groot Boeddhabeeld in het landschap

Groot Boeddhabeeld in het landschap

Onderweg nog wat activiteit gezien op de rijstvelden:

Aanplanten van de rijstvelden

Aanplanten van de rijstvelden

Toen was het tijd voor het middageten.  Normaal zouden we terug gaan naar een zeer mooi koffiezaak die we 3 jaar gelden met Marc bezocht hadden, maar we kwamen voorbij een gezellige Japanse zaak en besloten om daar te gaan eten.  Hier geen gebakken rijst en dergelijke, neen, enkel Japanse gerechtjes waren te verkrijgen.  Dan maar kip met speciale curry genomen en ook dit had ons weer goed gesmaakt. Dan nog even tussendoor een bezoek gebracht aan de Witte tempel.  Deze was na de aardbeving van mei 2014 ook goed beschadigd en er was zelfs sprake van geweest om hem volledig af te breken.  Hier was er eigenlijk niet veel van de schade meer te zien, behalve aan 1 stuk van de tempel.  We hadden ook een beetje de indruk dat dit met een reden zo gelaten werd, maar dat is dan weer een persoonlijke gedachte.

De witte tempel

De witte tempel

Het beschadigde gedeelte van de witte tempel

Het beschadigde gedeelte van de witte tempel

De tempel blijft natuurlijk een aantrekkingskracht hebben voor vele mensen en het mooie is dat ze er geen inkom vragen.  Alhoewel ze ruim voldoende andere inkomsten genereren.  Je kan bv. een plaatje kopen voor 30 Baht, waar je dan je naam kan opschrijven en dit wordt dan in het tempeldomein opgehangen.  Blijkbaar zouden er al 5 miljoen van deze plaatjes verkocht zijn, dus dan kan je al snel uitrekenen wat enkel dit al opgebracht heeft.

30 Baht voor een plaatje

30 Baht voor een plaatje

1 van de vele plaatsen waar de plaatjes worden opgehangen

1 van de vele plaatsen waar de plaatjes worden opgehangen

Kitsch of niet het blijft natuurlijk wel iets hebben 🙂

Detail van het WC-gedeelte

Detail van het WC-gedeelte

Daarna stond er weer wat beweging op het programma, namelijk fietsen.  Daarvoor reden we naar Boonrawd Farm waar we voor Heidi en mij fietsen konden huren. Marc als fervent fietser had zijn eigen fiets meegebracht.

De fietsenverhuur

De fietsenverhuur

Heidi is er klaar voor

Heidi is er klaar voor

Het zou een tochtje van 15 kilometer worden, met af en toe een venijnige helling.  Maar het werd wel heel afwisselend met leuke tussenstops.

Giraf in Thailand

Giraf in Thailand

En ook hier konden we weer genieten van de prachtige landschappen om ons heen. DSC_0683 DSC_0672

Marc wijst aan Heidi waar we moeten zijn :-)

Marc wijst aan Heidi waar we moeten zijn 🙂

Het bekende logo van de sponsor van het park

Het bekende logo van de sponsor van het park

We waren niet echt natuurmensen, maar Marc was wel bezig om ons te bekeren.  Al bij al was het weer een leuke uitstap en voor ons stond al vast, Chiang Rai daar moeten we nog eens naartoe :-).

Transfer van Chiang Mai naar Chiang Rai

We gaan even hier beginnen met het inhalen van onze verhalen die we nog achter staan. Tot en met maandag zijn we fulltime bezig geweest met uitstappen, gisteren hebben we dan even genoten van helemaal niets doen.  Zodat we nu terug klaar zijn om onze opgespaarde verhalen uit te typen.  Chiang Mai zal dan op een later moment ook nog aan bod komen :-).

Zoals afgesproken kwam Marc rond 9 uur aan bij ChezLezKriz om ons op te pikken.  Wij hadden al een uitgebreid ontbijt achter de kiezen, maar Marc moest er nog aan geloven.  Er lag nog een hammetje op hem te wachten :-).  Na het verorberen van het hammetje en wat bijgepraat te hebben met Kris konden we aan onze trip beginnen.

Een deel van de rit hadden we enkele dagen eerder al gedaan voor onze trip richting Phayao, dus ook de warmwaterbronnen lieten we deze keer maar voor wat het was.  Marc had nog een tempel voor ons op het programma staan.  Voor ons kan een speciale tempel er altijd nog wel bij, terwijl sommigen zoiets hebben van toch weer geen tempel.  Wel deze tempel is volgens ons zeker altijd het bezoeken waard.  Het is een enorm complex bestaande uit 2 delen.  Het eerste deel ziet er zoals een gewone tempel uit, maar als je doorloopt naar het 2de deel dan kom je aan een soort van een beeldentuin.  Deze tuin ziet er een beetje uit als een pretpark, maar dan zonder de attracties, Dit zal zeker ook een leuke stop zijn voor gezinnen, de kinderen zullen hun ogen uitkijken.

De tempel met het uitzicht van een pretpark

De tempel met het uitzicht van een pretpark

DSC_0474

Na hier wat rondgewandeld te hebben, waren we klaar om onze weg verder te zetten.  Een klein hongertje begon stilletjes aan op te steken en Marc wist wel een goed plaatsje om iets te eten.  Na een kleine beklimming kwamen we aan een stuwmeer en daar was een koffiezaakje dat ook heerlijk eten serveerde.  Een zalige plaats voor een middagstop :-).

Het uitzicht over het stuwmeer

Het uitzicht over het stuwmeer

Phad Krapauw met uitzicht over het stuwmeer

Phad Krapauw met uitzicht over het stuwmeer

Daarna reden we via een panoramische route verder naar Chiang Rai.  Op een bergkam reden we, met aan beide zijden spectaculaire uitzichten, naar Doi Chaang.  Hier werd jaren geleden begonnen met het verbouwen van koffie, dit ter vervanging van de opiumteelt.  Na een bezoek aan de fabriek, konden we nadien genieten van een lekker tasje koffie.  En het moet gezegd worden, het was koffie die we wel zeer lekker vonden.

Voor mij een zakje koffie van Doi Chaang :-)

Voor mij een zakje koffie van Doi Chaang 🙂

DSC_0537 DSC_0535 DSC_0542 DSC_0549Nadien koden we onze weg verder zetten naar Chiang Rai, via alweer mooie wegen.  Het was ongetwijfeld onze mooiste transfer van Chiang Mai naar Chiang Rai.

Aangekomen in Chiang Rai een bezoek gebracht aan de B&B van Marc die nog in opbouw is.  Ongetwijfeld zal dit een pareltje zijn als het af is, aangezien we nu al konden zien dat er kwaliteitsvolle materialen en goede afwerking was.

Chiang Rai en deze B&B zullen meer dan waarschijnlijk op ons programma staan :-).

Chiang Mai

De voorbije dagen in Chiang Mai zijn heel druk geweest, dus is het schrijven op de blog er een beetje overgeschoten.  De rest van de week (Chiang Rai en het weekend in Bangkok) zullen niet veel beter zijn, dus hopen we volgende week in Bangkok een beetje bij te benen :-).

Tot volgende week :-)

Tot volgende week 🙂