Nog iets meer dan een week te gaan

Die eerste blog van de reis komt blijkbaar steeds wat later, maar toch is dat het moment dat de reis pas echt realiteit te worden, zeker voor Heidi, dus hier komt hij dan :-).

Deze keer geen copy paste van het jaar voordien, aangezien er toch wel wat veranderingen inzitten en wat nieuwigheden, alhoewel we de vaste waarden natuurlijk ook niet vergeten …

Het is inmiddels 5 jaar geleden en dit jaar is Bertha (moeder van Koen) weer van de partij en zal zij ons weer vergezellen naar Thailand.

Aangezien Emirates de eerste helft van 2016 zijn prijzen voor 2017 maar niet wilden laten zakken, zijn we lichtjes tegen onze zin toch maar terug overgeschakeld naar een oude getrouwe, Eva Airways.  We vliegen rechtstreeks van Schiphol naar Bangkok, maar in de lage prijs van 547 euro per persoon zat ook nog een busrit van Berchem naar Schiphol, wat ons dan weer wat parkeerkosten bespaart.  Het si inmiddels al 8 jaar geleden dat we nog met Eva Air gevlogen hebben en misschien nog eens een goede test om te zien of de redenen om naar Emirates over te stappen nog steeds gegrond zijn.  Alhoewel de hoofdreden toen wel de prijs was, het verschil was toen ongeveer 450 tov 700 euro, dus die keuze was snel gemaakt.  Maar we zijn wel van die vluchten met Emirates gaan houden.  Die tussenstop in de helft van de reis, 3 uurtjes de benen strekken, een koffietje drinken en dan weer de 2de etappe.  De (on)verwachte upgrades, alhoewel dat precies ook meer in de beginjaren was en toch weer even geleden, buiten een upgrade met frequent flyer punten, wat toch ook weer leuk is.
Maar weet je, alles went en je begint alles als normaal te beschouwen, de service, de upgrades, …  Dus misschien niet slecht om eventjes terug te gaan en Emirates nog eens aan een vergelijk te onderwerpen aan een andere luchtvaartmaatschappij waar we vroeger zeer tevreden over waren.
Benieuwd wat de uitslag zal zijn …  Nu neigen we naar Emirates, maar wie weet kan Eva Air ons verrassen.

Beginnen doen we op 2 plaatsen die we reeds als een 2de thuis gaan beschouwen zijn, eerst Oriental Kwai Resort in Kanchanaburi, waar we een zestal dagen zullen verblijven.  Om nadien naar het Noorden te vliegen naar ons buitenverblijf in Chiang Rai, waar we door Marc weer in 7 dagen de pracht van de omgeving zullen ontdekken.

Zoals (bijna) ieder jaar proberen we toch steeds 1 nieuwe bestemming in onze reis te steken, dit jaar is dat Sam Roi Yot (in de omgeving van Hua Hin) geworden.  Hier hebben we een huisje in een resort geboekt via AirBNB, maar hierover meer in een aparte (latere) blog, want daar valt ook nog wel wat over te vertellen.

Afsluiten doen we in Bangkok, maar in tegenstelling tot de laatste jaren, zullen we deze keer niet in het Pullman hotel verblijven, maar meer in de buurt van de (horeca)zaken die we frequent bezoeken.  In de directe omgeving van het hotel liggen onze favoriete Starbucks, Crêpes & Co, The Coffee Club en niet te vergeten Lumphini park.  Dit zal ons toch wat verplaatsingen besparen.

Op Valentijnsdag komen we dan weer naar huis.

Hierbij is de blog weer vertrokken.  Wil je geen verhalen missen, vergeet dan zeker niet rechts onderaan op het knopje Volg te klikken.  Als je daar je mailadres ingeeft, dan krijg je steeds per mail een verwittiging dat er een nieuw verhaal verschijnt.

Wanneer bloggen blowen wordt, dan zijn we pas echt goed vertrokken

Hier nog eens een post van ons, nu al met 2 weken vertraging …

De eerste week Bangkok laten we dan maar voor wat het is, kort samengevat was het zeer warm met een zeer hoge vochtigheidsgraad, waardoor het zweet al je poriën uitliep op het ogenblik je een voetstap uit de airco zette.

Maar zondag 2 weken geleden was het dan tijd om naar onze 2de bestemming te gaan, namelijk ons jaarlijks wederkerende verblijf in Oriental Kwai Resort in Kanchanaburi.  We hebben op deze blog reeds voldoende over dit prachtige resort geschreven zodat jullie waarschijnlijk al weten dat dit voor ons een 2de of 3de of 4de , … thuis is.

Deze zondag zou ook de dag van de verandering in het weer zijn, van 36 graden ging het in enkele uren naar 18 graden en doordat het in België toen net een opstoot van de temperatuur was, zou het die dagen bijna even warm zijn in België als in Thailand.  De wind deed er dan ook niet veel goed aan, en hierdoor was het dus echt fris te noemen in Thailand.   De Nederlanders en andere buitenlanders in het resort haalden allemaal hun jas boven, die ze mee hadden voor het ogenblik dat ze vertrokken naar Thailand en waarschijnlijk gehoopt hadden dat ze die pas uit hun koffer diende te halen wanneer ze terug in Europa aankwamen.  Maar de weergoden hadden er dit jaar anders over beslist.

En met het koelere weer, kwam ook het mopperende humeur van de lage landen naar boven.  Plots gingen alle gesprekken aan de tafels (al dan niet tijdens het eten) over hoe koud het wel niet was en dat ze daarom niet naar Thailand gekomen waren.  Van al het klagen en zagen, je zou van minder ziek worden :-).  Nu moet je weten dat het koude tipje in Kanchanaburi maar een dag of 2 geduurd heeft, de 3de dag was het rond de middag al terug een 25 graden in het zonnetje.  Wij hebben van dit uitzonderlijk weertje gebruik gemaakt om een wandelingetje van 13 km te ondernemen van het resort naar de welbekende brug, iets wat in normale omstandigheden nooit te doen is, maar nu dus wel.  Elk nadeel heeft zijn voordeel zeker :-).

De dagen nadien warmde het weer lekker op en aan het eind van het verblijf, verlangde we soms al terug naar het koelere weertje.

Vrijdag was het dan weer tijd om de transfer te maken naar Chiang Rai, nadat onze vlucht de voorbije maanden reeds ettelijke keren verlaat werd, was er ook op het moment dat we eigenlijk moesten vertrekken, nog wat vertraging.  Maar tegen de late avond kwamen we dan toch aan in Chiang Rai en konden we aan ons verblijf beginnen in onze nieuwe thuis :-).  Maar daarover meer in latere berichten …

Nog even een verklaring van de titel :-).  Toen ik een mail stuurde naar iemand waarin ik schreef dat er van bloggen deze keer niet veel in huis kwam, omdat we ons te goed amuseerden en eigenlijk geen tijd hadden, werd bloggen door de spellingscontrole aangepast naar blowen, wat de context van de mail dan wel even veranderde :-).  Daarom dat er misschien een aangetekend schrijven aangekomen is bij mij thuis :-).

Erawan Museum

Hier is hij dan met een weekje vertraging.  Onze excuses, maar we zijn gewoon te veel aan het genieten en komen zo niet aan het bloggen toe :-).

Precies een week geleden hebben we dus een uitstap gedaan die al jaren op ons verlanglijst stond, maar dat er nog nooit van gekomen was, nl. het Erawan Museum.  Toen we vroeger met het minibusje naar Pattaya reden hebben we dit monument al wel eens zien liggen en toen was er altijd al het plan om het ooit eens te bezoeken.  Maar aangezien er zoveel te zien is in Bangkok en zo weinig tijd, was het er tot nu toe niet van gekomen.

  
Dit jaar gingen we het toch inplannen en eerst was het maandag al ingepland, maar de dag na aankomst in Bangkok en de combinatie van de extreme warmte en vochtigheidsgraad, had ons snel op andere gedachten gebracht.  Toch maar 2 daagjes acclimatiseren :-).

Op het internet hadden we al wat informatie opgezocht en ook gezien dat er een gratis shuttlebusje was van de skytrain naar daar, dus daar gingen we maar even gebruik van maken.  Omdat we het ook niet goed konden inschatten hoelang we onderweg gingen zijn met de skytrain, waren we maar goed op tijd vertrokken.  Daar de wegbeschrijving gevolgd naar het verzamelpunt en om 9u30 waren we ter plaatse, of dat dachten we toch.  Toen enkele minuten later er ook een persoon opdaagde met een uniform aan waar het embleem van het museum opstond, waren we helemaal gerust.

Nog eens 10 minuten later kwamen er nog 2 Amerikanen aan en op de hun gekende stijl wilden ze heel de situatie naar hun hand keren.  Aan ons begonnen ze te vragen of dit de ontmoetingsplaats was?  Ja, volgens ons wel, maar wij wisten het ook niet zeker.  Maar ook onze bevindingen doorgegeven van de man in uniform, o ja, maar daar was hij nog niet gelukkig mee, de man maar aangesproken en gevraagd of ze toch wel zeker juist zaten.  Dit werd bevestigd.  10 uur passeerde, enkele minuten later kwamen er nog 2 toeristen aan, die hadden geluk dat het busje te laat was.  Minuut na minuut verstreken en nog steeds geen busje te zien.  Onze reactie was, TIT (This Is Thailand) en daar hebben ze nu éénmaal hun eigen tijdrekening, het was ook een gratis transfer dus mocht je niet te veel eisen stellen, zou je denken.  Dat was echter buiten 1 van de Amerikanen gerekend.  Hij begon de man in uniform te ondervragen, waar bleef het busje, het was toch al voorbij 10 uur, hoelang ging het nog duren …  De man in uniform uiteindelijk maar even zijn gsm genomen en gebeld, 10u30 zou het busje er zijn.  De Amerikaan was even gerust, tot ook 10u30 passeerde en het busje er nog niet was.  Hij terug de “uniformman”lastig vallen en met vragen beginnen te bestoken.  De uniformman was duidelijk al wat minder blij met de opdringerige Amerikaan, hij was ook maar een werknemer die op het busje naar zijn werk wachtte.  Om 10u45 kwam er schot in de zaak, de uniformman kwam in beweging er kwam terug een glimlach op zijn gezicht, het busje moest in de buurt zijn.  Nu begon hij op zijn beurt een uitleg in het Thais te doen tegen de Amerikaan en nu was het aan de Amerikaan om verbaasd te zijn.  Tja, hij had eigenlijk aan de Thai ook niet eerst gevraagd of hij Engels kon, dus mocht de Thai er toch ook vanuit gaan dat de Amerikaan Thais kon 🙂 🙂 :-).  Ik lach bijna van mijn bankje van het lachen.

Maar daar kwam het busje inderdaad aan, iedereen blij, alhoewel de Amerikaan nog steeds niet gelukkig was dat hij zolang had moeten wachten en probeerde nog steeds verhaal te halen, maar kreeg nergens gehoor.  Na enkele minuten werd duidelijk wat een deel van de vertraging teweeg had gebracht.  De straten stonden door de regen van de afgelopen nacht behoorlijk onder water.  Ook toen we aan het museum aankwamen en het busje zo dicht mogelijk bij de toegangspoort stopte, konden we nog niet helemaal droog uitstappen, enkele natte stappen zouden we toch moeten doen.

Ook onze Amerikanen stapten hier uit, de andere toeristen bleven zitten en reden nog door naar Ancient City.  Aan de kassa wilde de Amerikaan nog een korting voor ouderen bekomen, maar ook daar ving hij achter het net.  Ook hij moest de 400 Baht per persoon betalen, wilde hij echt korting had hij zijn tickets online moeten kopen en had hij maar 350 Baht per persoon moeten betalen.

En zo is eigenlijk het verhaal om er te geraken weer langer dan van hetgeen we te zien kregen, dat is misschien beter om de foto’s te laten spreken.  We vonden wel de buitenkant indrukwekkender dan de binnenkant, maar dat was misschien ook omdat we de audio-gids niet gebruikt hebben om heel de history achter het museum te kennen.

   
   
Voor de terugweg hebben we maar het zeker voor het onzekere genomen en hebben we maar een taxi genomen, die ons voor een kleine 100 Baht terug naar de Skytrain bracht.  Dus een tip voor de Amerikanen die niet met het TIT-gevoel om kunnen, neem een taxi!!!

  

Niets te melden

Ondertussen zijn we al voor de tweede dag in Bangkok, en ik weet het, we hebben nog niet van ons laten horen. Dat heb je nu dat je ergens bent waar je je volledig thuis voelt, dan denk je niet aan bloggen. Maar eigenlijk ook omdat we nog echt niets gedaan hebben, buiten eten en slapen. Daarnet hebben we ons gewaagd aan een uurtje aan het zwembad, maar daar zijn we gaan lopen, nee het was niet te heet, het begon te regenen. En als ervaren Thailand reizigers weten we dat een beetje regen in enkele seconde kan veranderen in een fameuze bui. En ja hoor het was ook nu weer van dat. (Maar ook even snel weer voorbij)We hadden ons voorgenomen om elke dag redelijk te stappen, ik (Heidi) wilde toch wel dagelijks mijn 10.000 stappen halen en ja hoor, gisteren zelfs mijn record verbroken, 18.299 stappen gedaan.  

Zo dadelijk ga ik proberen om dit te evenaren, maar eerst een stopje bij Starbucks, heb net gelezen dat het de moment is, tussen 2 en 4 is het de actie 1 kopen 1 gratis, mooi meegenomen he. Voor de rest zal het vandaag alleen wandelen en eten zijn, maar vanaf morgen komt er meer actie😉

En we zijn weer vertrokken

Het eerste stuk(je) zit er reeds op, we zijn reeds aangekomen in Düsseldorf :-).

En de eerste Starbucks van onze vakantie is ook reeds geconsumeerd.

Momenteel gebruik aan het maken van het gratis half uur internet op de luchthaven van Düsseldorf, en het is nog snel internet ook, dus even profiteren om een post te doen op de blog.

Benieuwd hoe het met de snelheid van het internet op het vliegtuig is, maar dat zal voor het 2de stuk (Dubai-Bangkok) zijn, want het eerste deel (Düsseldorf-Bangkok) gaan we proberen te slapen.

Nog 2,5 weken te gaan

Wat later dan vorig jaar, maar hier dan toch de eerste post ivm onze Thailandreis van 2016.

Ik ben begonnen met een copy-paste van vorig jaar aangezien onze reis een beetje gelijkaardig gaat zijn.  De reis zal even lang zijn (30 dagen) aangezien dit ons vorige keer goed bevallen is :-).

1 bestemming is afgevallen, Chiang Mai, aangezien we daar weer even het gevoel hebben dat we het meeste wel gezien hebben.  Natuurlijk is dat niet zo, maar het gevoel is er wel.  En aangezien we van een andere bestemming, Chiang Rai, het gevoel hebben dat het beste nog moet komen, hebben we onze daagjes Chiang Mai maar ingewisseld voor Chiang Rai.

In Chiang Rai is de Homestay van Marc ook af en aangezien we dit project nu al meer dan een jaar opvolgen zijn we meer dan benieuwd wat het geworden is.  Marc zegt dat we het als onze 2de thuis mogen beschouwen, dus benieuwd hoe het geworden is.  Alhoewel we na ons bezoek van vorig jaar en de foto’s die we reeds gezien hebben er vrij gerust in zijn.

Ook dit jaar zullen we van de 30 dagen meer dan de helft ervan doorbrengen in Bangkok, waar we ons hoe langer hoe meer thuis beginnen te voelen.  Zeker als je dan nog steeds in hetzelfde hotel verblijft 🙂.  Ook dit jaar verblijven we weer in het Pullman Kingpower Hotel, voor ons het hotel met de beste prijs-kwaliteitsverhouding in Bangkok (dat we kennen).  Tegen al onze eigen adviezen in zullen we dit jaar zelfs in Bangkok beginnen, aangezien er al iemand met onze cottage (nr. 1) in het Oriental Kwai Resort gaan lopen was.

Nadat ze onze cottage verlaten hebben en we ze een intro gegeven hebben in Bangkok, kunnen we naar onze andere vaste waarde, Oriental Kwai Resort in Kanchanaburi.  Aangezien onze planning in Bangkok op het eerste gezicht al redelijk gevuld gaat zijn, is geen idealere plaats om te gaan uitrusten dan hier.  Zoals elk jaar houden we rekening met een mogelijke daguitstap hier, maar ja, je moet nog een reden hebben om nog eens terug te gaan zeker :-).  Hier willen we zeker niet het gevoel krijgen dat we alles al gezien hebben.

Na deze rustdagen vertrekken we naar Chiang Rai waar Marc weer een reeks uitstappen voorzien heeft, waardoor onze liefde voor Chiang Rai waarschijnlijk enkel maar zal groeien.  Raar hoe dingen kunnen veranderen, enkele jaren geleden hadden we nooit kunnen denken dat Chiang Rai ons zo had kunnen betoveren.
Wij zien er in ieder geval al naar uit en hopelijk kunnen we jullie op regelmatige tijdstippen laten mee genieten van onze nieuwe avonturen in Thailand 🙂.

Het kaartje is een kopie van vorig jaar en hier mag je dus enkel het rode bolletje van Chiang Mai vergeten.

Schermafbeelding 2014-12-21 om 12.07.07